باسمهتعالی« مسجد در قرآن »إِنَّما یَعْمُرُ مَساجِدَ اللّهِ مَنْ آمَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ وَ أَقامَ الصَّلاهَ وَ آتَی الزَّکاهَ وَ لَمْ یَخْشَ إِلاَّ اللّهَ فَعَسی أُولئِکَ أَنْ یَکُونُوا مِنَ الْمُهْتَدِینَمساجد خدا را تنها کسانی باید آباد کنند که به خدا و روز قیامت ایمان دارند و نماز را به پا داشته و زکات میپردازند و جز از خدا نمیترسند. امید است که آنان از ره یافتگان باشند. ( توبه- ۱۸)نکتهها:* مسجد، پایگاه مهّم عبادی و اجتماعی مسلمانان است .بنابراین،هم متولّیان آن باید صالح و پاک باشند و هم برنامههایش سازنده و تربیتکننده، هم بودجهاش مشروع و حلال باشد و هم مسجدیان اهل تقوا و خدایی و مورد تکریم. وگرنه اگر سازندگان مساجد، جبّاران و سلاطین باشند و پیشنمازان، افراد بیسواد و ترسو و خادمان نیز وارفتگان بیحال، طبعاً مساجد از هدف اصلی خود که آبادی معنوی است، دور خواهند ماند.* به گفته مرحوم فیض کاشانی در تفسیر صافی، تعمیر مسجد شامل مرمّت، نظافت و فرش کردن، روشنایی، تدریس و تبلیغ میشود.* در قرآن ۳۲ بار از زکات یاد شده که ۲۸ بار آن در کنار نماز بیان شده است.* رسول خدا صلیالله علیه و آله فرمود:«اذا رأیتم الرّجُلَ یعتاد المسجدَ فاشهَدُوا له بالأیمان» همین که دیدید کسی به مسجد رفت و آمد می کند،به ایمان او گواهی دهید.در احادیث برای کسانی که به مسجد رفتوآمد میکنند بهرههای فراوان ذکر شده است، از جمله پیداکردن دوست و برادر دینی، آگاهیهای مفید، ارشاد و دوری از گناه، برخورداری از نعمت و رحمت الهی.پیامها:۱-تولیت و تعمیر مسجد شرایطی دارد:الف: از جهت اعتقادی، ایمان به مبدأ و معاد. «آمَنَ بِاللّهِ وَ الْیَوْمِ الْآخِرِ»ب:از نظر عملی، برپاداشتن نماز و پرداخت زکات. «أَقامَ

باسمهتعالی« خطبه حماسی حضرت زینب (سلاماللهعلیها) در کوفه »ای اهل کوفه،ای اهل خدعه و خذلان!آیا بر ما میگریید و ناله سر میدهید؟هرگز باز نایستد اشک چشم شما، و ساکن نگردد ناله شما، جز این نیست که مَثَل شما مَثَل آن زنی است که رشتة خود را محکم میتابید و باز میگشود. چرا که شما نیز رشتة ایمان را بستید و سپس گسستید.حمد و سپاس تنها خصوص خداوند است و درود و رحمت خداوند بر پدرم محمد (ص) باد و هم بر خاندان پاک و ممتاز او.آیا در شما جز چاپلوسی و تملّق همانند کنیز زادگان و خریدن ناز دشمنان دین، خصلتی است؟ مَثَل شما، مَثَل گیاه و علفی است که در مزبله میروید و یا گچی که آلایش قبری به آن کرده میشود. آگاه باشید که برای خود سرنوشت بدی فراهم کردید و بد توشهای برای آخرت خود ذخیره نمودید که خشم خدا را بر شما لازم کرد و جاودانه در دوزخ خواهید ماند.آیا پس از اینکه ما را کشتید، بر ما میگریید؟ آری به خدا قسم بگریید که شما سزاوار گریهاید، پس بسیار بگریید و اندک بخندید، چرا که ننگ و رسوایی را برای خود خریدید، دامن خود را به ننگی آلوده کردید که هرگز نمیتوانید آن را با هیچ آبی شسته و از بین ببرید.و چگونه میتوانید ننگ و رسوایی قتل سلالة پاک خاتم پیامبران (ص) ، معدن رسالت، سید جوانان بهشت، پناه نیکوکاران، مایة دادرسی و شادمانی در هنگام بلا، علامت و دلیل راه روشن و آشکار کنندة آن، زعیم و متکلم حجج خود را که در هر حادثه به او پناه میبردید و دین و شریعت را از او میآموختید، پاک کنید.هان! آگاه باشید که روز بزرگی برای حشر خود ذخیره نهادید، پس هلاکت از برای شما باد و در عذاب به روی در افتید، سعی و کوششتان بینتیجه باد، دستهای شما بریده باد و پیمان و معاملة شما خسران و زیان برایتان آورد. بازگشت به

باسمهتعالی«زمزمههای دوستداشتنی امام حسین (ع) در شب عاشورا»محمد بارونیاینجا کربلاست، عصر روز پنجشنبه، برابر با نهم ماه محرم سال 61 هجری قمری. امام حسین (ع) و یاران با وفایش در محاصره نیروهای کوفه هستند، امروز هم آب به روی اهلبیت (ع) و یاران بستهاند، همه راهها تحت کنترل است تا هیچ فردی نتواند به سپاه امام حسین (ع) بپیوندد، تهدیدهای سپاه یزیدیان به سرکردگی عمر سعد جدی تر و حالت تهاجمی آنان بهسوی خیمههای اباعبدالله بیشتر شده است، امام حسین (ع) کنار خیمهاش نشسته و به شمشیر تکیه داده است، حضرت زینب (س) صدای همهمه مهاجمان را میشنود، او امام را که خواب چشمان را ربوده است، بیدار میکند، امام برادرش حضرت ابوالفضل (ع) را صدا میزند و همراه جمعی میفرستد تا از نقشه مهاجمان آگاه شود، خبر میآید که دشمن قصد بیعت گرفتن و یا جنگیدن دارد، امام از آنان امشب مهلت میخواهد و جنگ و درگیری را به فردا واگذار میکند ... بله، او میخواهد این آخرین شب را با زمزمههای عاشقانه با محبوب خود سپری کند.امام حسین (ع) میفرمایند: «فَهُوَ یَعْلَمُ أنّى کُنتُ قَدْ اُحِبُّ الصَّلوة و تلاوة کتابِهِ و کثرة الدَّعاء و الاستغفار»و خداوند میداند که من نماز برای خدا و تلاوت قرآن و بسیاری دعا و استغفار را دوست میداشتم امام حسین (ع) نماز را دوست دارد چرا که نماز تسلیبخش و آرامش گر دل و مایه صفای باطن و روشنی روان است، نماز سرچشمه و پدیدآورنده همه نیکیهاست، نماز چکیده و خلاصه اصول مکتب و نمودار اسلام است، نماز وسیله ذکر خدا و پیمان با خداوند است، نماز نور چشم پیامبر عزیز اسلام (ص) و اهرم استعانت در مشکلات است، نماز وسیله تشکر از خدا و سیمای مکتب است، نماز پرچم اسلام و پایه و ستون دین است، نماز برای اولیای خ

باسمهتعالی « عصر عاشورا »عصر عاشورا که نسلِ بوتراب افتاده بودماه بینِ علقمه در آفتاب افتاده بودجسمِ هفتاد و دو اختر از مدارِ آفتابسینه چاک و باده برلب، دل کباب افتاده بودغنچه پرپر، گاهواره خالی، اشکِ جبرئیلالعطش در نغمهِٔ داغِ رُباب افتاده بودآن غروبِ غم که فرزندِ عزیز فاطمهتشنهلب با زخمهای بیحساب افتاده بودیک نیستان سوخت، در دشت کویر کربلاشب ز گیسویِ شقایق در حجاب افتاده بودآن غروبِ غم که از فتانهٔ قالوا بلیآیههای عشق وایمان از کتاب افتاده بودزینب آمد در دل دریایِ سرخِ قتلگاهواحسینایش به گوشِ بوتراب افتاده بودجسم خونینِ شقایق، داشت در آغوش اشکلب به رگهای بریده، بینقاب افتاده بودقُرّهُ العینِ محمد، بضعهٌ منّی، بتولدر کنار جسم آقایِ شباب افتاده بودشالِ خونینِ سیاه در گردن مهر سپهردور گردون تا قیامت، از شتاب افتاده بودسروده: محمدحسین برزویی

باسمهتعالی«یزید بن معاویه را بهتر بشناسیم»” محمد بارونی “یزید بن معاویه کیست؟یزید بن معاویه جوانی بیبند بار، اهل عیش، میگسار، سگباز، اهل بوزینه بازی و عیاش بود. او اندیشههای الحادی داشت و به خدا و روز قیامت اعتقادی نداشت.در زمان او فسق و فجور در میان والیان هم گسترش یافت و آوازهخوانی در مکه و مدینه آشکار شده بود و مردم علنی به شرابخواری میپرداختند.معاویه قبل از مرگش با مکر و نیرنگ از بسیاری افراد برای ولیعهدی یزید بیعت گرفته بود. یزید پس از رسیدن به حکومت همچون پدرش معاویه به حیفومیل بیتالمال و کشتن انسانهای باایمان و ایجاد فساد در دستگاه حکومت پرداخت.کارنامه یزید ابن معاویه:یزید ابن معاویه سه و سال هشت ماه حکومت کرد و در این مدت جنایتهای فراوانی انجام داد از جمله:۱- سال ۶۱ هجری حادثه عاشورا آفرید که در این حادثه حضرت امام حسین (ع) با هفتاد و دو رادمرد دیگر به شهادت رسیدند. خاندان عصمت و طهارت را به اسارت گرفتند و شهر به شهر گرداندند و در کوفه و شام به نمایش گذاشتند. این جنایت یزید و یزیدیان آنقدر سنگین و ناگوار است که هر مورخی چه مسلمان و چه غیرمسلمان دچار وحشت و ناراحتی روحی شدید میکند.۲- سال ۶۳ هجری پس از قیام مردم مدینه (واقعه حرًه) ، یزید، “مسلم ابن عقبه” را با لشکری برای قتلعام مردم مدینه فرستاد. در این واقعه مهاجمان به مدینه حمله کردند و سه روز به کشتار مردم و غارت اموال آنها پرداختند و به نوامیس مسلمانان تجاوز کردند. برای سرکوب کردن قیام مردم، یزید به جلادش ” مسلم ابن عقبه “دستور داد که اگر کسی از اهل مدینه زنده بماند باید برای بردگی محض با من (یزید) بیعت کند و اگر کسی از پذیرش بردگی امتناع ورزید، گردنش از بدنش جدا کنید.۳- سال ۶۴ هجری سپاه ” مسلم ابن

باسمه تعالی «روز شمار دهه اول محرم» دوم محرم سال 61 هجریورود امام حسین علیه السلام به سرزمین کربلا و فرود آمدن در آنجا سوم محرم سال 61 هجری ورود عمرسعد به کربلا، همراه 4000 هزار نفر از سپاه کوفه و آغاز گفتوگوی وی با امام برای وادار کردن آن حضرت به بیعت و تسلیم شدن  پنجم محرم سال 61 هجریورود شبث بن ربعی با 4000 نفر به سرزمین کربلا  هفتم محرم سال 61 هجریرسیدن دستور از کوفه بر ممانعت سپاه امام از آب، و ماموریت 500 سوار دشمن بر شریعه فرات به فرماندهی عمروبن حجاج نهم محرم سال 61 هجریورود شمر با 4000 هزار نفر به کربلا همراه با نامه ابن زیاد به عمرسعد، مبنی بر جنگیدن با امام حسین علیه السلام و کشتن او، و آوردن امان نامه برای حضرت عباس علیه السلام و حمله مقدماتی سپاه عمرسعد به اردوگاه امام و مهلت خواهی امام برای نماز و نیایش در شب عاشورا  دهم محرم سال 61 هجریدرگیری یاران امام با سپاه کوفه، شهادت امام و اصحاب، غارت خیمه ها، فرستادن سر مطهر امام به کوفه، توسط خولی یازدهم محرم سال 61 هجریحرکت سپاه عمرسعد و نیز اسرای اهل بیت از کربلا به کوفه، پس از آنکه عمرسعد بر کشته های سپاه خود نماز خواند و آنان را دفن کرد و اهل بیت را بر شترها سوار کرده به کوفه برد.  منبع: کتاب فرهنگ عاشورانوشته استاد جواد محدثی ▪️▪️▪️▪️▪️▪️▪️این ایام حزن و اندوه بر عزاداران حسینی تسلیت باد

باسمهتعالیحسین (ع) و زینب (س) آفرینش، مات و شیدایِ حسین و زینب، استسالِ نوری، نور سیمایِ حسین و زینب است در کنار کهکشان، منظومههای شبنمانورشان، از چشم بینایِ حسین و زینب است قلبِ عاشق میطپد، بر سرزمین نینواتشنه یِ جامی زصهبایِ حسین و زینب است تا علمدار حسین، از خیمه آمد در فراتمشکِ آبش، تشنه یِ نایِ حسین و زینب است ماه، میگوید حسین، خورشید میگوید حسینابر و باران، مستِ آوایِ حسین و زینب است ماهیِ دریا که از دریا برآید سینهچاکتشنه یِ لعلِ عطش زایِ حسین و زینب است تا عزیز فاطمه، از زین نگون شد بر زمینعرش، لرزان برتجلّایِ حسین و زینب است آسمان خون گریه میکرد و زمین جوشان زخونقتلگاه پرخون، ز مینایِ حسین و زینب است حجتِ غالب و ناصر، داغدارِ کربلاستروز و شب گریان، به غمهای حسین و زینب است سروده: محمدحسین برزویی

باسمهتعالی «از قیام امام حسین (ع) عبرت بگیریم.»محمد بارونی هرسال که محرم آغازمی شود، در ذهنها و خاطرهها، یاد و نام شهیدان کربلا بهخصوص سیدالشهدا حضرت امام حسین (ع) خطور میکند. با آغاز این ماه همه مردم از کوچک و بزرگ، زن و مرد، مسلمان و گاهی غیرمسلمان خود را برای برپایی مراسم سیدالشهدا آماده میکنند. لباسهای سیاه میپوشند، مساجد و معابر را سیاهپوش مینمایند و مراسم روضه و عزا راهاندازی میکنند و برای برپایی این یادمان هر کاری که از دستشان برآید مضایقهای ندارند. چرا؟ مگر امام حسین (ع) چهکار کرد که یادش و نامش  بعد از  ۱۳83 سال هنوز زنده و جاویدان است؟ هدف از قیام و انقلابش چه بود که حاضر شد خون پاک و مطهر خود و یارانش را فدای راهش و هدفش نماید؟  یکی از اهداف قیام امام حسین (ع) احیای دین و اصلاح امت جدش (ص) بود. امام حسین (ع) در فرازی از وصیت خود به برادرش محمد حنفیه میفرماید: «و اِنَّما خَرَجتُ لِطَلَبِ الإصلاحِ فِی امّه جدّی» من فقط برای اصلاح در امت جدم، خروج میکنم. واژه «اِصلاح» در برابر «اِفساد» است. امام حسین (ع) میبیند در جامعهای که به نام اسلام اداره میشود و توسط حاکمی که خود را خلیفه رسولالله (ص) میداند، فساد همهجا را فراگرفته است، پس نمیتواند آرام باشد و ساکت بنشیند و تن به ذلت و زبونی بدهد. امام حسین (ع) در این باره میفرمایند: چون یزید با عنوان حاکم حکومت اسلامی پیمان خدا را شکسته است (ناکِثاً لِعَهْدِ اللهِ) و با دستورات پیامبر خدا (ص) مخالفت میکند (مُخالِفاً لِسُنَّةِ رَسُولِ اللهِ) و به آنچه که پیامبر امر کرده عمل نمیکند (یَعْمَلُ فِی عِبادِاللهِ بِالاِثْمِ وَ الْعُدْوانِ) و از ش

باسمه تعالیروز مباهله مبارکباد داستان ِ خلقت ِ«عیسیٰ» یقینخالق ِیکتا، کند بازآفرین آنچه، در «تورات و اِنجیل» آمدهنسخ ِ «قسیسین واَحبارِ» لَعین!؟ یا «محمّد» ما تو را، آگاه کنیمبا بیانِ «وحی» وبُرهانِ مبین مشرکین با تو «مُحاجَّه»میکنندبر «اُلوهیت» به عیسایِ متین قُل تَعالَوْا نَدعُ «نا» اَبنا َٕ نابا پسرهاتان بیایید از کمین ما «نِسا ٕ» ِخود به میدان آوریمبا زنان آیید، حق و راستین ما به میدان، «جان» خود میآوریمپس شما هم جان ِ خود ای مشرکین احمد آمد، رویِ آغوشش، حسیندست در دست حسن، سمتِ یمین پیشِ رو، «جان» ِشریفِ مصطفیحضرتِ حیدر، امیرالمؤمنین پشتِ سر، صدیقهِٔ عصمت تبارفاطمه، خَیرالنّسإ فیِ العالمین تا نظر کردند، قدیسین به جمععالم ِ نَجران، نظاره بر امین ...یک نگین، با پنج نقشِ قیمتیساخته نقّاشِ هستی دلنشین پنج نقشِ عصمتِ عالی جمالپنج گوهر، جان ِ خَتمُ المرسلین پنج خورشید ِ کریم وبا سخاپنج مهتاب ِ شبِ اهلِ یقین پنج، محبوبِ خدا در آسمانپنجتن، «نورٌ علیٰ نورٌ» مبین پنجتن، آیینهدار رویِ دوستپنجتن انسان، مافوقِ زمین خلق، از فیض ِ وجود ِ پنجتنشاکر ِ درگاه ِ خلّاق ِ متین ...گفت: قِدیسِ کهنسال ِ عقولوای، بر دنیا و روز ِ واپسین تا «دعا» گوید: رسول ِ کردگاراهلِ او، «آمین» بگوید راستین نسل ِ ما نابود گردد، در جهانبهتر آن، تمکین کنید، ای ناکثین! محمدحسین برزویی

باسمهتعالی « پیامهای آیه'>آیه مباهله (آیه ۶۱ سوره آل عمران) » 1-اگر انسان ايمان به هدف داشته باشد، حاضر است خود و نزدیکترین بستگانش را در معرض خطر قرار دهد. «منبعد ما جائك من العلم» 2-آخرين برگ برنده و سلاح برنده مؤمن، دعاست. «فقل تعالوا ندع» 3- فرزند دخترى، همچون فرزند پسری ، فرزند خود انسان است. «ابنائنا» بنابراين امام حسن و امام حسين علیهماالسلام فرزندان پيامبرند. 4- زن و مرد در صحنههای مختلف دينى، در كنار همديگر مطرحاند. «نسائنا» 5- در دعا، حالات اهل دعا مهم است، نه تعداد آنها. گروه مباهله كننده پنج نفر بيشتر نبودند. «ابنائنا، نسائنا، انفسنا» 6-علىّ بن ابیطالب علیهالسلام، جان رسول اللَّه صلیالله عليه وآله است. «انفسنا» 7-در مجالس دعا، كودكان را نيز با خود ببريم. «ابنائنا» 8-اهلبیت پیامبر علیهمالسلام مستجابالدعوه هستند. «ابنائنا، نسائنا، انفسنا» 9-استمداد از غيب، پس از بهکارگیری تواناییهای عادّى است. «نبتهل» 10-كسى كه منطق و استدلال و معجزه، او را به پذيرش حقّ تسليم نمیکند، بايد با او مباهله كرد. «تعالوا... نبتهل» 11- اگر مؤمنان محكم بايستند، دشمن به دليل باطل بودنش عقبنشینی میکند. «ندع ... نبتهل» 12-استدلال را بايد با استدلال پاسخ داد، ولى مجادله و لجاجت بايد سركوب شود. «لعنة اللّه على الكاذبين» منبع: تفسیر نور - نوشته استاد قرائتی

باسمهتعالی«مصلح ِ دین» خورشیدِ درخشندهِٔ دین، میآیدانگشترِ اسلام، نگین میآید نورِ بصرِ احمدِ محبوبِ حکیمآن ناظرِ منظورِ امین، میآید آن سروِ بلندایِ صبور ِپنهاناز قصرِ زمان، پردهنشین میآید یعقوبِ نظر، داد به َره بیناییآن یوسفِ زهرایِ حزین، میآید آن سروِ کهنسال، به باغِ توحیدپیر است، ولی جوانترین، میآید اسلام، رَهینِ زلفِ یلدایش بادصبح آمده سرمایهِٔ دین میآید نوری که هدایتگرِ دل، سمتِ خداستروشنگرِ آیاتِ مبین، میآید اَقمارِ مُنیر، «سه وَ دَه» آمدورفتخورشیدِ «چهار و دَهِ» دین میآید ای منتظران، مُصلحِ دین، منتظَر استآن یارِ مُهذّب ِ متین، میآید با اسب سپیده، قلبِ شب بشکافدقایٔم، به سپیده، رویِ زین میآید سروده محمدحسین برزویی